Alles kan - Deel 1

Langzaam trokken de schepen voorbij. Het donkere water golfde tegen de betonnen palen aan de oever, het typerende geluid van meebuigend riet volgde. Ooit, misschien niet eens zo heel lang geleden was het plan opgevat om hier een gebouw neer te zetten, misschien wel een restaurant, misschien een kinderdagverblijf, wellicht een bordeel. De fundering was gelegd en alles leek erop dat er begonnen kon worden met het metselen van de buitenmuren en het uittekenen van het interieur. Toch was dit er nooit van gekomen, zoals bij veel plannen en dromen blijkt het vaak te hoog gegrepen, raakt het geld op en zoekt de dromer zijn heil in de drank en de drugs, een doorsnee verhaal zou je zeggen.

Het bouwterrein veranderd in zo’n geval dan al snel in een braakliggend terrein, een lap grond waar niemand zijn handen aan wil branden. Er zijn veel van deze plekken langs het Ij, Amsterdam Noord is ondanks zijn bebouwing altijd zo’n plek gebleven. Er heersen andere regels, er wonen andere mensen, er mag op dergelijke plekken nog ouderwets een vuurtje worden gestookt. Wat er in de loop der jaren vermoedelijk voor gezorgd heeft dat er veel bewijsmateriaal in vlammen opgegaan is, maar dat is bijzaak.

Zijn hand sloot zich om haar zij en hij trok haar langzaam iets steviger naar zich toe. Zittend op een grijs betonnen balk waar de staaldraden als spieren bij een open wond zichtbaar geworden waren, keken zij samen naar alles wat voorbij trok. De zon was nog aangenaam te noemen, dat terwijl het al richting half zeven ging, stralen dansten een dromerige laatste Wals op de golven, het einde van een strakblauwe lentedag.

‘ Ik weet niet wat het is, maar alles fuckt me zo ontzettend op’, Erik verbrak de stilte en daarmee het moment. ‘Het is niet dat ik alles nu hier in een keer moet hebben en moet hebben gedaan maar dit jaar had ik in mijn hoofd als het jaar waarin alles op zijn plek zou vallen, ken je dat gevoel?

Emily maakte zich zachtjes van hem los en keek, nog een beetje dromerig, langs hem heen. ‘ Ik denk dat je te kritisch bent, het is toch meer de reis er naar toe dan het doel op zich? Ik bedoel, wat als je bekend bent, wat als je de waardering krijgt waar je altijd naar gezocht hebt? Dan ben je ook klaar, en wat dan?

Auto’s reden voorbij en baanden zich druk toeterend een weg langs een dubbel geparkeerde taxi, de chauffeur bleek een niet bang uitgevallen type en stak zijn middelvinger op naar praktisch alle passanten.

‘ Shit begin jij nou ook al zo ‘, Erik stond op een liep een paar passen door het mulle zand richting het water, ‘ de reis er naar toe, de reis er naar toe, fok dat, ik wil gewoon wat geld maken en een klein beetje waardering krijgen voor alle jaren aankloten’.

Er viel een stilte, Emily had zich omgedraaid en keek hem aan, ‘ weet je waar ik slecht tegen kan als jij mij geen antwoord geeft ‘, vervolgde Erik. Je hebt me niets gevraagd, het gezicht van Emily stond strak maar om haar mond speelde een klein glimlachje. Het duurde een paar seconden voor ook hij inzag dat ze gelijk had, ‘ bijdehand kreng ‘, hij draaide zich demonstratief om en sloeg zijn armen over elkaar. Emily kwam achter hem staan en stak haar handen in de zakken van zijn leren jack, ‘je moet gewoon een beetje geduld hebben, dat is alles. Ik geloof in je, doe het in ieder geval voor mij ‘.

‘ Ik doe alles voor jou, dat weet je toch? Zijn ogen zochten over zijn rechter schouder die van haar, ‘ bruin met groene vlammetjes ‘, hij fluisterde het, zij knikte, ‘ alles kan Erik, alles kan ‘.

De Coffee Company heeft een Macbook Pro dichtheid van 89,9 procent, 89 procent van deze groep gebruikt deze exclusief bedoelde krachtpatser voor het updaten van de Facebookstatus. De overige 0,9 procent zit zich te verbijten tijdens het bewerken van foto’s, het monteren van filmpjes en perfectioneren van flash-websites. Lang geleden brachten zij de hoofden op hol van langbenige blondines die dolgelukkig waren een young professional aan te treffen, en wat een kek laptopje ook. Hetzelfde geldt voor spiegelreflexcamera’s. Wie zich een dergelijk toestel kan veroorloven krijgt het beroep er gratis bij. Zestienjarige meisjes met een zoom-lens zo groot als een antitankgeschut, alsof ze rijbewijzen verstrekken bij aankoop van een mini Cooper.

Erik keek het filiaal rond, het gekwetter van middelbare scholieren, die tijdens het updaten van hun status hun tong verbranden aan dubbele soja Lattes, was oorverdovend. Zijn vinger gleed over het Touch pad van zijn laptop, het contrast van de zwart-wit foto op het scherm won en verloor op zijn commando. De ogen van de vrouw waren half gesloten, de donkere krassen in de oud houten vloer waarop zij lag vormden een panterachtig motief. Het naakte lichaam, hier en daar bedekt met een dunne witte deken, leek zich te strekken naar het licht dat door de openstaande klapdeuren naar binnen scheen.

Zij had hem verteld dat dit de eerste keer was dat zij geheel naakt voor de camera zou poseren. Waar zij vandaan kwam werd niet begrepen dat naakt een functioneel doel kon hebben, een functioneel doel op creatief gebied, haastte zij zich er achteraan te zeggen. Hij had schaapachtig staan lachen om deze onbedoelde insinuatie, de schoonheid van haar lichaam had hem voor enkele seconde overmand, zo bedacht hij zich later.

Ook hij had er aan moeten wennen om op een creatieve manier naar een lichaam te kijken, twee jaar geleden toen hij begonnen was met de opleiding was hij meteen in het diepe gegooid. Destijds was het hem makkelijk gemaakt door het model, een 54-jarige ex-zeeman wiens lichaamshaar het goed had gedaan als transplantaat voor kalende ijsberen, een andere interpretatie dan de creatieve was ondenkbaar geweest.

‘ What’s up gabber? Frenk had zich ongemerkt door de dollende meute heen weten te wurmen en groette Erik op zijn altijd herkenbare manier. Zij vielen bij hun begroeting eigenlijk altijd terug op de straattaal die zij gebezigd hadden tijdens hun opstandige periode op de middelbare school. Frenk had een schuimende cappuccino voor zichzelf besteld en schoof zijn stoeltje aan naast die van Erik. Een groepje langharige jongetjes keek vol ontzag op naar het gigantische lichaam van Frenk, de vaders die beweerd hadden dat zij de sterkste man op aarde waren zouden vanavond iets uit te leggen hebben aan hun grut.

Erik leunde achterover en schoof zuchtend de laptop van zich af, ‘ik hang hier de young professional uit maar niemand lijkt het op te merken, heb ik weer.

Frenk, die net een slok van zijn koffie had genomen hing samenzweerderig naar hem toe, ‘ je moet ook wel wat beter opletten young pro, er zitten daar twee meisjes die het wel zien zitten. Beide keken ze naar het uiterste hoekje van het pand, twee studentes van een jaar of vierentwintig kijken giechelend terug en zwaaiden. ‘ Nodig ze uit voor een fotoshoot, vraag of ze bij toeval model zijn ‘.

‘ Om jouw daarna te introduceren als mijn manager, zoek het uit ‘.

‘ Kijk hier maar is naar ‘. Lachend hing hij over de tafel en schoof zijn laptop in de richting van Frenk.

‘ Potverdorie ‘, Frenk nam ongegeneerd te tijd om haar van top tot teen te bestuderen, ‘ weet Emily hiervan ‘?

Erik schudde zijn hoofd en drukte op het rode kruisje in het kader waardoor de afbeelding zich verkleinde en verdween. ‘ Als ik mij daar ook nog is druk over moet gaan maken kan ik wel inpakken’.

Zijn uit de kluiten gewassen jeugdvriend nam nadenkend een slokje, de lauwe koffie sleet een gat in het hard geworden schuim.

‘ Als je haar niets verteld kan je naar mijn idee ook inpakken gabber, zat er gevoel bij’? Erik schoof met zichtbare irritatie zijn laptop in zijn rugtas, ‘ hm, misschien een beetje ‘, hij stond op ten teken dat dit niet een onderwerp betrof waar hij lang over wilde uitweiden, ‘ loop je nog een stukje mee frenkieboy’?

Buiten stak Erik een sigaret op en inhaleerde diep, met een lange zucht liet hij de rook naar buiten stromen, ergens diep van binnen voelde hij zich onrustig, een onrust die hij al een tijd bij zich droeg was tot zijn eigen ontsteltenis aangewakkerd. Frenk kwam half struikelend naar buiten, zijn linker arm gestoken in de mauw van zijn zachtleren designerjack, zijn rechter wild om zich heen zwaaiend opzoek naar de opening. ‘ Een kindermaatje gevonden bij de uitverkoop ’? Erik prevelde de woorden plagerig tussen zijn lippen door, de sigaret nonchalant in de mondhoek.

‘ Krijg een ziekte met dat gepaf van je ‘, hij trok Erik aan diens schouder de juiste looprichting op en trok een bedenkelijk gezicht.

‘ Ik bedoel het niet vervelend maar soms vraag ik me wel is af of jij hetzelfde ziet gebeuren als ik. Je hebt een mooi meisje, een meisje dat je support, dat alles op de wereld zou geven om het jou te zien maken en het lijkt wel of die comfortabele situatie je juist onrustig maakt ‘.

Erik knikte nadenkend ten teken dat hij begreep waar Frenk heen wilde maar kon het niet laten om hem met een cynische blik staande te houden.

‘ Nee jij bent zo volwassen bezig de laatste tijd, echt een lichtend voorbeeld. De Bubbels? Haar eerste nacht alleen in een nieuwe stad? 17 jaar? Echt Frenk ‘?

Frenk liep gegeneerd door en keek op zijn telefoon in de hoop dat hij daar een dringend verzoek en zodoende een noodzakelijk vertrek zou vinden.

‘ Zij was er op uit, ik hoefde niet eens zo nodig ’.

‘ En dan dames en heren van jury heb ik hier het videofragment dat tegen deze bewering pleit’, Erik had een serieus strafrechtelijk gezicht opgezet en zocht gehaast door de filmfragmenten op zijn Blackberry.

‘ Nee niet weer, ik dacht dat je het bewijs vernietigd had’, Frenk keek hem smekend aan.

‘ Hell no, ik begin mijn dag er mee ‘, Erik stopte het toestel lachend terug in zijn broekzak, ‘ leuk voor op je trouwerij, mocht het er ooit van komen ’.

Frenk schudde zijn hoofd, ‘ je bent een klootzak, weet je dat ‘?

Het moment dat je vader je vraagt wat je wilt worden, is het moment waarop je begint te fantaseren over het ontdekken van leven in het heelal, het blussen van schijnbaar ontembare branden en genezen van kanker door slechts de helende aanraking van je handen. Wat kanker is kom je in de meeste gevallen pas later te weten, het te langzaam je vinger door een brandende kaars halen en je eerste benauwde vliegervaring naar Spanje zetten je al vroeg met je beide benen op de grond, niets voor mij. Erik staarde naar zijn scherm, het was snel donker geworden en het blauwe schijnsel maakte de kamer er niet bepaal gezelliger op. Hij dacht na over alle keuzes die hij niet gemaakt had om te kunnen doen waar hij in geloofde. Een nog altijd half ingericht huis in het Centrum van Amsterdam en een moeizame carrière als beginnend fotograaf waren het resultaat. De dagen dat hij zichzelf opsloot in zijn werkkamer waren achteraf gezien doelloos, het wachten op creativiteit, het voorttrekken van een in zijn ogen loodzware belofte, deed hem twijfelen.

Zuchtend sloot hij voor een moment zijn ogen, de twee espresso’s die hij in korte tijd soldaat had gemaakt hielden hem naar alle waarschijnlijkheid nog wel even aan het werk, het levenloos staren naar het beeldscherm was nog niet ten einde. Net op het moment dat hij zijn telefoon uit zijn broekzak schoof om Emily op de hoogte te brengen van zijn boeiende leven als succesvol entrepreneur werd hij gebeld door een onbekend nummer. Hij had het eerder die dag expres niet opgeslagen, aan de laatste getallen wist hij ogenblikkelijk dat zij het was.

‘ Hallo, met Erik ‘, hij nam zo quasi nonchalant op dat het bang was dat het er te dik bovenop gelegen had.

‘Hoi met Mila ‘, klonk het niets vermoedend en opgewekt aan de andere kant van de lijn.

‘ Grappig dat je mij belt, ik heb de foto s net een seconde geleden naar je e-mail gestuurd ‘, hij stond voor het raam en vroeg zich af waarom hij zich opeens zo ongemakkelijk voelde. Het was, zo verbeterde hij zichzelf, niet direct ongemakkelijk om haar zo opeens te spreken, het was alsof hij de afgelopen uren hierop had gewacht.

‘ Ja daarom bel ik je ook, ik wilde je bedanken. Ik vind het heel mooi geworden. Ik was achteraf toch een beetje bang dat het misschien een verkeerde keuze was geweest ‘.

‘ Heb je ze in al in uitvergroot formaat naar je familie gestuurd? Erik balde zijn vuist en stak hem in de lucht, hij had zojuist met een kleine kwinkslag de uitnodiging gegeven om wat brutaler te antwoorden.

‘ Haha, sukkel, dan zie ik mezelf genoodzaakt om bij je onder te duiken ben ik bang ’.

‘ Ruimte genoeg ‘,

‘ Hm, ik zal er nog is over na denken ‘.

‘ Weet je ’? Meer op zijn gemak liep hij naar de balkondeur en deed hem open, de frisse avondlucht gaf hem de helderheid die hij al een paar uur gezocht had.

‘ Ik moet wat bekennen. Ik had het er wel een beetje moeilijk mee om je puur creatief te bekijken. Dit moet je niet verkeerd opvatten maar ‘.

Hij liet het gesprek bewust even stil vallen om haar de gelegenheid te geven door te vragen.

‘ Ja ’? de stem van Mila klonk zachtjes door in zijn oor, het was een stem die je vanaf het eerste moment dat je hem hoorde heel natuurlijk vond klinken.

‘ Ach fok het ook maar, gaf hij uiteindelijk toe.

‘ Ik vond je heel sexy. Vind je heel sexy ‘.

Het duurde even voordat zij antwoordde en haar stem klonk gevleid maar ook een beetje opgelaten.

‘ Nou dank je wel. ik ga zo nog even de stad in dus ik moet er nu eigenlijk wel zo n beetje vandoor‘.

‘ Ja, no swet ‘.

‘ Kom anders ook nog even langs. Ik heb mijn vriendinnen al het een en ander over je verteld ‘.

Direct toehappen had over kunnen komen als te graag willen, hij hield zich in en besloot het hard to get uit te spelen.

‘ Ik ben nu nog even bezig maar ik laat het je wel weten ‘.

‘ Oke, zou gezellig zijn, kijk maar. Bye ‘.

Met zijn telefoon in zijn hand bleef hij een tijdje over de rand van de balkonreling hangen. Hij zag het nummer in zijn lijst van laatste oproepen. Het nummer toevoegen zou betekenen dat hij haar vandaag of morgen zou bellen voor een koffie, het nummer compleet verwijderen zou als ondankbaar opgevat kunnen worden door de Schepper, hij die voor al dit moois verantwoordelijk was. Glimlachend om deze dwaze gedachte sloeg hij het nummer uiteindelijk op. Hij probeerde te slikken, zijn mond was droog en hij proefde de bittere nasmaak van de Espresso op zijn tong.