Antwerpen

Een vrouwtje kijkt verschrikt om en loopt schichtig weg. De lege straat ziet er niet bepaald uitnodigend uit maar toch lopen we door. De meeste winkels zijn al gesloten en de zon valt maar af en toe langs de huizenblokken de straat binnen. Een pittig briesje zorgt ervoor dat een metalen schakelketting naargeestig piept in een poging zich te ontdoen van zijn verroestte uiterlijk, tervergeefs. Ouderdom laat zijn sporen achter. Vooral hier lijkt de ouderdom toegeslagen te hebben op een manier waar de gemiddelde vrouw niet blij mee zou zijn. In plaats van een statige dame op leeftijd met jeugdige ogen en een volle uitnodigende glimlach lijkt Antwerpen meer op een ouwe vrijster met een burnout. Chique winkelpanden van grote modemerken worden ingesloten door grijs en grouw, waardoor het altijd lijkt te regenen. Vluchtige passanten kijken niet op of om om maar zo snel mogelijk weer te kunnen verdwijnen. Het gele grote gevaarte zet zich met enige vertraging in beweging en koerst af op het Amsterdam Centraal. Een paar stoelen verderop zit een man onafgebroken twee uur lang te bellen, zijn schaterende lach vult om de paar minuten de cabine. Heerlijk..