Lekker Hollandsch

Het gevoel van een warm bad wordt langzaam lauw. Ik verberg mijn gezicht in mijn handen en voel hoe het water richting koud gaat, een vervelende gewaarwording. Het toestel wordt tot de nok toe volgeladen met verbrande benen, gesokte voeten in zandalen en monden die schreeuwen tot een kunst verheffen. Even dacht ik mij thuis te voelen en opgelucht had ik adem gehaald, we zijn op weg naar huis, hoe anders kan het zijn. Ik voel nog meer compassie voor een geamputeerde bedelaar die zich kruipend door het stof aan je been vastklampt. Zelfs wanneer ik deze komediant, na het behalen van zijn dagtarget, zie rennen om de bus te halen. Alles wordt afgekraakt, de bagage wordt te langzaam ingeladen en vliegtuigverlaters met astma geven stof voor de twee uur durende vlucht aan mensen wiens IQ niet hoger ligt dan de temperatuur in de cabine. Ik zucht om de zoveel tijd en merk dat ik er over na zit te denken om het vliegtuig op twee kilometer hoogte te kapen, me te pletter te laten vliegen tegen een pyrineentop en mijn plicht jegens de mensheid te vervullen. Dit zijn de mensen die komen kijken wanneer je huis afbrand. Dit zijn de mensen die bij hevige vorst een emmer water over het fietspat gooien en zich verkneukelen. Dit zijn de mensen die BBQ en het liefst onder je raam doen en zich afvragen of zij 'ook een keertje mogen'..Ja jullie mogen wel een keertje maar niet elke dag, godallemachtig. Ik mis de misselijkmakende geur van de hammen in de bedompte steegjes. De krijsende moeders met hun zoete kinderen aan de hand. Het verkeer dat altijd en overal in beweging lijkt te zijn, als bloed in de aderen van Barcelona.

Ik tuur uit het raampje, draai mijn MP3'tje naar vol volume en hoop dat de gehoorschade blijvend zal zijn. Welkom in Nederland zegt de stem uit de speaker, ik kijk mijn vriendin gesloopt aan, wanneer heb jij weer vakantie? Ze schud meewarig haar hoofd. Wen er maar weer aan lijkt ze te zeggen. De druppels vormen plasjes op het vlees van de vleugels. De grote vogel komt tot stilstand bij de gate en kotst haar bedorven inhoud naar buiten, tassen en koffers verschijnen op de loopband. Terug van vakantie en gefuckt tot en met, hoe is het in hemelsnaam mogelijk. Enkele passagiers lijken zich dit ook af te vragen en kijken de herrieschoppers vuil aan. Deze hebben niks door en kankeren op het weer, hebben zij dat weer? Ik rol de zware koffer naar de uitgang en weet een kleine glimlach niet te ondrukken, ik ben lekker eerder..lekker puh.